Ik heb twee blauwe druivenstruiken staan in de tuin. Door de mooie warme zomer van afgelopen jaar waren de druiven vroeg rijp. Vorig jaar heb ik druivensap gemaakt van de druiven en natuurlijk er lekker van gesnoept wanneer ik in de tuin bezig was. Dit jaar heb ik een poging gedaan om wijn te maken. Ik heb een startpakket “wijn maken” gekocht en ben aan de slag gegaan.

Wat heb je nodig?

• – Gistingsvat of -fles met stop en waterslot
  – Hevelslang
  – Trechter
  – Schone emmer
  – Neteldoek
  – Hydrometer met maatglas
  – Kurkapparaat
  – Wijnkurken
  – Lege wijnflessen
  – Wijngist
  – Pecto-enzymen
  – Sulfiet
  – Citroenzuur
  – Gistvoedingszout
  – Eventueel suiker
  En natuurlijk druiven.

 

Werk schoon!

Van belang is dat je schoon werkt. Alles wat met de most in contact komt moet voor gebruik met een sulfietoplossing worden omgespoeld. Most is sap dat bedoeld is om tot wijn te maken. Sulfietoplossing maak je door 1 theelepel sulfietpoeder en een mespunt citroenzuur in een liter water op te lossen

Rode wijn maken

Giststarter maken
Als eerste heb ik een giststarter gemaakt door een schone wijnfles te vullen met 200 ml water waar je 2 theelepels gistactivator en 2 theelepels suiker in oplost en een zakje wijngist. Na het geheel goed geschud te hebben, zet je de fles weg bij een temperatuur van 20 – 25 graden Celsius. In de hals van de fles stop je een prop watten. Na ongeveer een dag is de giststarter actief.

Druivensap maken
Je kunt op verschillende manieren het sap uit de druiven halen. Ik heb het met een stamper gedaan.
Voordat je de druiven kneust, moet je ze eerst goed schoonmaken. Ik heb dit gedaan door eerst de druiven af te spoelen met koud water. Daarna spoelen met sulfietwater (heel klein beetje sulfiet opgelost in water) en dan nog een keer spoelen met koud water. De druiven moet je van de trossen halen, en de druiven die niet mooi zijn moet je verwijderen. Dit is nogal een klusje.
Hoe rijper de vruchten, hoe meer vruchtsuiker, de voedingsstof voor alcohol.
Omdat ik rode wijn wil maken, laat ik de schillen mee gisten (tien tot vijftien dagen).

Nadat ik de gistingsfles goed schoongemaakt heb, vul ik deze voor ¾ met most en voeg de giststarter toe. De gistingsfles sluit ik af met een waterslot gevuld met sulfietwater. Dit waterslot zorgt ervoor dat koolzuurgas kan ontsnappen. Daarnaast zorgt het ervoor dat er geen fruitvliegjes in kunnen komen. Fruitvliegjes kunnen wijn namelijk in azijn veranderen en dat willen we niet.

De fles moet je bij een temperatuur van ongeveer 20 graden Celsius wegzetten. Bij mij kwam de gisting snel op gang. Vervolgens heb ik er niet meer echt na omgekeken en pas na een dikke drie weken de schillen eruit gefilterd. Natuurlijk even geproefd, maar de most was heel zuur en geen alcohol. Het had geen bedorven smaak, maar meer de smaak van azijn. Omdat ik in het najaar ben gestart met een cursus Mede maken (wijn van honing) heb ik even bij de cursusleider nagevraagd hoe het kon dat de most zo zuur was. En wat ik eventueel nog zou kunnen doen om er toch nog wijn van te maken. Hij gaf aan dat waarschijnlijk de alcohol uit de massa is gegaan doordat ik het vat niet tijdig voldoende afgevuld heb. Ik had natuurlijk veel beter de gisting in de gaten moeten houden. Wanneer er veel lucht boven de massa (in eerste instantie voor ¾ gevuld om te voorkomen dat de fles door de gisting overloopt) zit kan het oxideren en verdwijnt de alcohol. Dit levert een zure smaak op. Dit gebeurt bijvoorbeeld ook als je een half gevulde fles rode wijn lang wegzet.

Helaas was dit dus niet een geslaagd wijnavontuur. Volgend jaar beter!