Op de lentefair in Frederiksoord heb ik in 2017 een klein plantje (Physalis peruviana) gekocht, ook wel goudbes, incabes, ananaskers of Kaapse kruisbes genoemd. Het plantje heb ik in onze beschutte moestuin gezet. Inmiddels is de plant zo groot dat de plant een groot deel van mijn moestuin in beslag neemt. Nu eind oktober bloeit de plant nog steeds en zitten er nog vele lampionnetjes aan. Ik vraag me af of deze allemaal nog rijp zullen worden. Het lampionnetje zorgt ervoor dat de vrucht bescherming heeft tegen insecten e.d. Wanneer de lampionnetjes bruin verkleurd zijn, kun je de bes, die in het lampionnetje zit, eten. Het is een geeloranje bes, zoetzuur van smaak en deze bes wordt vaak als garnering bij nagerechten gebruikt. De bessen kun je zo eten, maar je kan er ook jam van maken. Ik kijk regelmatig of er nog rijpe bessen aanzitten en eet ze dan gelijk op, heerlijk en ze zijn ook nog eens supergezond, ze zitten boordevol vitamine A, vitamine B-complex, vitamine C en eiwitten. De goudbes is een vaste plant, maar niet winterhard. In de winter sterft de plant af. Het is dus nog een verrassing of deze in april/mei weer opkomt. Mocht dit niet zo zijn, dan hoop ik dat de zaadjes uitkomen. Uit een rijpe bes heb ik de zaadjes gepeuterd en op een stukje keukenrol gelegd. Vervolgens heb ik dit laten drogen op de radiator in de keuken. Geen idee of dit de goede methode is, maar dat zullen we volgend voorjaar ontdekken. Wordt vervolgd.

Inmiddels is het mei 2018 en heb ik ergens in maart de gedroogde zaadjes van één van de bessen in een pot met potgrond gezaaid. Zo leuk om te zien dat uit zo’n klein zaadje weer een plantje komt. Binnenkort zet ik de plantjes in een grote pot en doe ze naar buiten. Ben heel benieuwd of deze plantjes ook weer zo veel vruchtjes zullen geven.