Onze kat Mauwie had al langere tijd stukjes verhoorning aan haar oren zitten, een soort korstjes leken het. Begin dit jaar kreeg ze opeens een knikkergrote bult aan haar rechter oor. Even gegoogled op internet wat dat mogelijk kon zijn. Een huidtumor? Huidtumoren komen namelijk relatief veel voor bij vooral witte katten. Voor de zekerheid maar even de dierenarts geconsulteerd. Hij adviseerde voorlopig niks te doen en de kat leek er geen last van te hebben.

Na een tijdje begon de bult te bloeden, dus opnieuw naar de dierenarts. En wij kunnen nog zo leuk een afspraak plannen, maar als de kat op dat tijdstip in geen velden en wegen te bekennen is, dan wordt de afspraak lastig. Gelukkig net op tijd vonden we haar ergens in de weilanden, snel in de reismand en op naar de dierenarts. Met de auto op pad is duidelijk niet haar favoriete bezigheid. De gehele reis naar de dierenarts miauwde Mauwie erbarmelijk.

Zoals ik al vermoedde leek het op het oog een plaveiselcelcarcinoom (een kwaardaardige huidtumor). Operatief wegnemen van de oorschelpen was de beste (meest betrouwbare) behandeling. Een paar dagen later kon Mauwie al geopereerd worden.

De nacht voordat Mauwie geopereerd moest worden, heb ik weinig geslapen. Zo’n dier weet niet wat haar te wachten staat en je kan het ook niet vertellen. Gelukkig konden we haar ’s morgens al vroeg brengen, om 8.00 uur. Rond 10.30 uur kon Mauwie weer opgehaald worden. De operatie was gelukkig goed verlopen. Tijdens haar herstel mocht Mauwie een paar dagen niet naar buiten. Tsja een buitenkat, hoe krijg je dat nu voor elkaar? Maar even een tuigje gehaald, zodat we haar aan de riem toch lekker naar buiten konden laten gaan. En voordat je het weet denkt de buurt dat je met een puppy aan de wandel bent.

Het is verbazingwekkend hoe gelaten Mauwie alles over zich heen laat komen, ze is zo vreselijk lief. De eerste nacht heb ik bij haar op de bank geslapen. Na drie dagen hebben we Mauwie met kap en zonder tuigje naar buiten gedaan en op de vijfde dag hebben we ook de kap afgedaan. Het is zo’n ander gezicht een kat met bijna geen oorschelpen, het lijkt wel een beertje.